آشنایی با روش های تحلیل و به کارگیری آنها، شما را در انتخاب سهام پرپتانسیل و تشخیص زمان مناسب جهت خرید و فروش یاری می نماید. روش های تحلیل سهام را می توان به دو دسته کلی تحلیل بنیادی و تکنیکالی تقسیم بندی کرد.

 

تحلیل بنیادی

در روش بنیادی، کلیه عوامل اقتصادی و سیاسی در سطح کلان مورد بررسی و مطالعه قرار می گیرد و سپس بخش های پرپتانسیل اقتصاد فراخور اخبار منتشره شناسایی می گردد. در گام بعد، صنایع دارای چشم انداز روشن انتخاب و شرکت های موجود در آن صنعت مورد بررسی قرار می گیرند. در این مرحله از تحلیل بنیادی، ساختار و موارد پایه ای شرکت واکاوی می شود. در این روش، تمرکز بر روی گزارشات مالی، روند و چشم انداز سودآوری شرکت است. تحلیلگران پس از بررسی وضعیت فعلی و تخمین وضعیت آتی شرکت، ارزش ذاتی آن را محاسبه می نمایند. مقایسه ارزش ذاتی سهم با قیمت فعلی آن در بازار، در اتخاذ تصمیمات بهینه سرمایه گذاری  تاثیر گذار است.

 

تحلیل عوامل اقتصادی و سیاسی

در بررسی عوامل کلان اقتصادی، نرخ تورم، سیاست های پولی و مالی، جهت گیری آتی نرخ های بازار پول، ارقام بودجه کشور، تغییرات تعرفه های گمرکی و … مورد بررسی قرار می گیرد. همچنین در مباحث سیاسی، اخبار مربوط به حوادث منطقه، موقعیت کشور در سطح بین الملل و پتانسیل سرمایه گذاری خارجی در بخش های مختلف کشور و یا امکان دستیابی به بازارهای مصرف جدید و سایر موارد مورد بررسی قرار می گیرند.

 

تحلیل صنعت

میزان رقابت و یا انحصاری بودن، سهولت ورود رقبای جدید، دسترسی به مواد اولیه و بازار محصول از جمله مواردی هستند که سودآوری شرکت‌ها در هر صنعت را، تحت تأثیر قرار می‌دهند. در انتخاب صنعت باید به نقاط قوت، ضعف، فرصت‌ها و تهدیدهای آن صنعت توجه داشت.

 

تحلیل شرکت

در این مرحله تمرکز تحلیلگر عمدتا بر رویدادها و گزارشات مالی شرکت است و عواملی چون فروش و منابع درآمدی شرکت، هزینه ها، ترکیب دارایی ها، میزان بدهی ها، منایع تامین مالی و غیره مورد بررسی قرار می گیرند و سودآوری آتی شرکت تخمین و ریسک هایی که ممکن است دستیابی به آن سودها را به مخاطره اندازد شناسایی می گردد. نهایتا نیز تحلیلگر به واسطه ترسیم چشم انداز سودآوری شرکت، سهام آن را ارزش گذاری می نماید.